Quaerit semper

De Heilige Stoel heeft altijd getracht de eigen bestuursstructuur aan te passen aan de pastorale behoeften die in elke historische periode naar voren kwamen in het leven van de Kerk door daarom de organisatie en de bevoegdheid van de dicasteries van de Romeinse Curie[d:41] te wijzigen.

Het Tweede Vaticaans Concilie[d:4] bevestigde bovendien genoemd criterium door opnieuw de noodzaak te beklemtonen de dicasteries aan de behoeften van de tijd, de gebieden en de riten aan te passen, vooral voor wat hun aantal, naam, bevoegdheid, werkwijze en onderlinge samenwerking betreft. vgl: Christus Dominus, 9[[[646|9]]]

Overeenkomstig deze principes ging mijn voorganger, de zalige Johannes Paulus II, over tot een allesomvattende reorganisatie van de Romeinse Curie middels de Apostolische Constitutie Pastor Bonus[577], op 28 juni 1998 gepromulgeerd vgl: AAS 80 (1988) 841-930[[[577]]] en gaf gestalte aan de bevoegdheden van de verschillende dicasteries, rekening houdend met het vijf jaar tevoren gepromulgeerde Wetboek van Canoniek Recht[30] en met de normen die men reeds voorzag voor de oosterse Kerken. Vervolgens zijn zowel mijn voorganger als ikzelf met voorzieningen gekomen en hebben wij de structuur en de bevoegdheid van enkele dicasteries gewijzigd om beter te beantwoorden aan de veranderde eisen.

In de huidige omstandigheden leek het aangebracht dat de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten[d:108] zich voornamelijk wijdt aan het geven van een nieuwe impuls aan het bevorderen van de heilige liturgie in de Kerk, overeenkomstig de vernieuwing die werd gewild door het Tweede Vaticaans Concilie vanaf de constitutie Sacrosanctum Concilium[570].

Daarom heb ik het opportuun geacht de bevoegdheid om de procedures te behandelen voor het verlenen van dispensatie van een geldig en niet geconsumeerd huwelijk en de zaken van nietigheid van de heilige wijding over te dragen aan een nieuw Bureau, ingesteld bij de rechtbank van de Rota Romana[d:207].

Dientengevolge bepaal en verorden ik, op voorstel van Z.E. de prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten[d:108] en met de instemming van Z.E. de decaan van de rechtbank van de Rota Romana[d:207], gehoord het oordeel van het hoogste gerechtshof van de Apostolische Signatuur[d:78] en van de Pauselijke Raad voor de wetsteksten[d:98], het volgende:

Art. 1
De artikelen 67[577|67] en 68[577|68] van voornoemde Apostolische Constitutie Pastor Bonus[577] worden afgeschaft.

Art. 2
Artikel 126[577|126] van de Apostolische Constitutie Pastor Bonus[577] wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende tekst:

“Art. 126[577|126] § 1. Deze rechtbank fungeert gewoonlijk als hogere beroepsinstantie bij de Apostolische Stoel om de rechten van de Kerk te behartigen, voorziet in de eenheid van de jurisprudentie en is door eigen uitspraken de rechtbanken van een lagere graad behulpzaam.

§ 2. Bij deze rechtbank wordt een Bureau ingesteld dat de bevoegdheid heeft te oordelen over het feit van het niet consumeren van een huwelijk en het bestaan van een gerechtvaardigde reden om dispensatie te verlenen. Daarom ontvangt het alle akten samen met de beoordeling van de bisschop en de opmerkingen van de defensor vinculi, weegt, volgens een bijzondere procedure, het verzoek dat erop gericht is om dispensatie te verkrijgen, en legt dit, indien noodzakelijk, voor aan de paus.

§3. Dit Bureau is ook bevoegd de zaken betreffende nietigheid van de heilige Wijding te behandelen naar de norm van het universeel en het eigen recht, congrua congruis referendo.”

Art. 3
Het Bureau voor de procedures inzake dispensatie van een geldig en niet geconsumeerd huwelijk en zaken betreffende de nietigheid van de heilige Wijding wordt geleid door de decaan van de Rota Romana[d:207], bijgestaan door officiaals, gedelegeerde commissarissen en consultoren.

Art. 4
De dag van het van kracht worden van onderhavige normen zullen de procedures inzake dispensatie van een geldig en niet geconsumeerd huwelijk en de zaken van nietigheid van de heilige wijding, die aanhangig zijn bij de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten[d:108], worden overgedragen aan het nieuwe Bureau bij de rechtbank van de Rota Romana[d:207] en daardoor worden beslecht.