Gods Koninkrijk groeit stilletjes door liefde, niet door dwang

Dierbare broeders en zusters, een fijne zondag!

Na de gelijkenis van de zaaier spreekt Jezus verder tot de menigte door middel van verschillende beelden: het goede graan en het onkruid, het mosterdzaadje, het zuurdesem in het meel. Vgl: Mt. 13, 24-43 [[b:Mt. 13, 24-43]]

Deze drie korte gelijkenissen zijn bedoeld om de komst van het Koninkrijk van God in de geschiedenis in herinnering te brengen, de werking ervan in het leven van mensen, de manier waarop het groeit, zich uitbreidt en de wereld van binnenuit transformeert. Met deze verhalen waarschuwt Jezus ons voor de verleiding om God te zien als een machtige figuur die zich met geweld opdringt, die ruimte inneemt om te domineren, die triomfantelijk arriveert. Integendeel, God geeft de voorkeur aan kleinheid, een teken van zijn ingetogen liefde, die ons de vrijheid laat Hem te verwelkomen of te verwerpen, die zich een weg baant, zelfs tussen het onkruid, die verborgen en onzichtbaar te werk gaat als het kleinste zaadje en stilletjes oprijst in het deeg.

Broeders en zusters, met deze gelijkenissen vertelt Jezus ons iets belangrijks over hoe God in ons leven en in de geschiedenis werkt. Soms verwachten we iets dramatisch; we verlangen naar een God die van bovenaf ingrijpt en onmiddellijk het onkruid van het kwaad uitroeit. We stellen ons een sterke en machtige God voor, en helaas passen we onze manier van christen-zijn en kerk-zijn ook aan dit beeld aan. In plaats daarvan verspreidt het Koninkrijk van God zich zelfs tussen het onkruid en vraagt het van ons een blik die in staat is het goede te zien dat zelfs te midden van de duisternis van het kwaad ontkiemt, zonder alles meteen te veroordelen; het komt als het kleinste zaadje en vraagt daarom om geduld om de processen te volgen, het te herkennen in de kleinheid van het dagelijks leven en de eenvoud van het gewone bestaan. Het groeit onzichtbaar, zoals gist in meel, en bevrijdt ons van ontmoediging en nodigt ons uit om te vertrouwen, zelfs wanneer het lijkt alsof God afwezig is. Want in werkelijkheid is Hij altijd bij ons, en Zijn liefde is altijd werkzaam voor ons.

Deze weg van God moet ook de weg worden waarop wij, zowel als individu als als Kerk, de werkelijkheid om ons heen beleven. We zijn geroepen om een evangelische levenswijze aan te nemen, zonder ons er haastig tegen te verzetten met arrogante oordelen, zonder onszelf op te dringen met macht en geweld, zonder het geloof in Gods werk te verliezen. Het gaat erom – zoals de toenmalige kardinaal Ratzinger zei – ons te onderwerpen aan de logica van het zaad, die niet die van succes en grootsheid is, maar ons juist vraagt onszelf klein te maken en het leven van mensen te dienen. vgl. Joseph Kardinaal...vgl. Joseph Kardinaal Ratzinger, Toespraak tot de Conventie van Catechisten en Godsdienstleraren, 10 december 2000 Op deze manier zullen wij zelf worden als een klein zaadje van het Evangelie dat ontkiemt en als een zuurdesem van liefde dat het deeg van de wereld transformeert.

Laten we bidden tot de Allerheiligste Maria, die het zaad van het Woord in nederigheid heeft mogen verwelkomen, dat zij ons mag steunen op onze reis en voor ons mag bemiddelen.

Na het bidden van het Angelusgebed
Geliefde broeders en zusters, Nu ik een paar dagen rust neem, wil ik jullie allen, inwoners van Castel Gandolfo, opnieuw mijn groeten en dankbaarheid betuigen en de pelgrims van over de hele wereld verwelkomen!

Met bezorgdheid volgen we wat er gebeurt in de verschillende landen die verscheurd worden door oorlog en geweld. Laten we degenen die lijden en sterven door conflicten niet vergeten en laten we onze voortdurende gebeden toevoegen aan onze genereuze inzet voor vrede.

Ik groet de Cenacolo-gemeenschap van Moeder Elvira, die in Saluzzo bijeen is gekomen voor het Feest van het Leven, de Nieuwe Gezinnen-beweging van de Focolare-beweging, die bijeen is gekomen voor de Internationale School, de Mexicaanse studenten die deelnemen aan de APRA-zomerschool en de Catholic Worldview Fellowship-groep.

Ik breng mijn groeten over aan de jongvolwassenen, leden van Regnum Christi, die deelnemen aan de Internationale Cursus voor Vormers. Ik groet ook degenen die deelnemen aan de "Leeuwenpelgrimage", onder begeleiding van bisschop Anthony Percy, hulpbisschop van Sydney, Australië.

Ik groet tevens de families en kinderen van de Zusters van Liefde van de Hemelvaart van Rome, de jongeren van de parochie San Salvatore in Gerusalemme, de jeugdgroep van de parochie Sant'Agostino di Bovolenta en de pelgrims van de Liturgische Academie van Rzeszów.