5. Het Woord van God in het leven van de Kerk

Beste broeders en zusters, goedemorgen en welkom!

In de catechese van vandaag staan we stil bij de diepe en levensnoodzakelijke band tussen het Woord van God en de Kerk, zoals die wordt verwoord in het zesde hoofdstuk van de conciliaire constitutie Dei Verbum[576|+48]. De Kerk is de eigenlijke woonplaats van de heilige Schrift. Onder de bezieling van de heilige Geest is de Bijbel voortgekomen uit het volk van God en bestemd voor datzelfde volk. In de christelijke gemeenschap vindt zij haar leefruimte: in het leven en het geloof van de Kerk ontvouwt zij haar betekenis en openbaart zij haar kracht.

Het Tweede Vaticaans Concilie herinnert ons eraan dat “de Kerk de Heilige Schrift, zoals ook het Lichaam des Heren zelf, altijd heeft vereerd, doordat zij, vooral in de heilige Liturgie, voortdurend van de tafel van het woord Gods en van het lichaam van Christus, het brood des levens neemt en het aan de gelovigen uitreikt.”. Bovendien heeft zij de heilige Schrift steeds, samen met de heilige Overlevering, beschouwd, en beschouwt zij haar nog steeds, als de hoogste norm van het geloof. Dei Verbum, 21[[576|21]]

De Kerk blijft voortdurend nadenken over de waarde van de heilige Schrift. Na het Concilie was een bijzonder belangrijk moment de Gewone Algemene Vergadering van de Bisschoppensynode in oktober 2008, gewijd aan het thema “Het Woord van God in het leven en de zending van de Kerk”[d:223]. Paus Benedictus XVI heeft de vruchten ervan samengebracht in de postsynodale exhortatie Verbum Domini[3488] (30 september 2010). Daar schrijft hij: “Juist het intrinsieke verband tussen Woord en geloof maakt duidelijk dat een authentieke hermeneutiek van de bijbel alleen maar kan plaats vinden binnen het geloof van de Kerk, dat in het ja van Maria zijn model heeft. ...De Schrift kan alleen maar worden begrepen binnen het leven van de Kerk." Verbum Domini, 29[[3488|29]]

In de kerkelijke gemeenschap vindt de Schrift de ruimte om haar eigen taak te vervullen en haar doel te bereiken: Christus bekendmaken en de dialoog met God openen. De heilige Hiëronymus heeft dit kernachtig verwoord: “Onwetendheid van de Schrift is onwetendheid van Christus.” Deze uitspraak herinnert ons aan het uiteindelijke doel van het lezen en overwegen van de Schrift: Christus leren kennen en door Hem binnengaan in een levende relatie met God. Die relatie kan worden verstaan als een gesprek, een ware dialoog. Dei Verbum[576]presenteert de Openbaring precies in die zin: God spreekt tot de mensen als tot vrienden. vgl: Dei Verbum, 2[[[576|2]]] Wanneer wij de Bijbel lezen met een innerlijke houding van gebed, komt God ons tegemoet en treedt Hij met ons in gesprek.

De heilige Schrift, toevertrouwd aan de Kerk en door haar bewaard en uitgelegd, vervult een actieve rol. Door haar kracht en werkzaamheid ondersteunt en versterkt zij de christelijke gemeenschap. Alle gelovigen worden geroepen om te putten uit deze bron, vooral in de viering van de Eucharistie en de andere sacramenten. Liefde voor de heilige Schrift en vertrouwdheid ermee moeten richtinggevend zijn voor allen die het dienstwerk van het Woord uitoefenen: bisschoppen, priesters, diakens en catechisten. Het werk van exegeten en van hen die de Bijbelwetenschappen beoefenen is van onschatbare waarde. De Schrift neemt dan ook een centrale plaats in binnen de theologie, die haar fundament en haar ziel vindt in het Woord van God.

De Kerk verlangt vurig dat het Woord van God iedere gelovige bereikt en hun geloofsweg voedt. Tegelijk drijft datzelfde Woord de Kerk naar buiten en opent het haar steeds opnieuw voor de zending naar allen. Wij leven te midden van talloze woorden, maar hoeveel daarvan blijven leeg. Soms horen wij zelfs wijze woorden die ons diepste bestaan niet raken. Het Woord van God daarentegen beantwoordt onze dorst naar betekenis en naar waarheid over ons leven. Het is het enige Woord dat altijd nieuw is. Het openbaart ons het mysterie van God, is onuitputtelijk en blijft ons zijn rijkdom schenken.

Dierbare vrienden, in de Kerk leert men dat de heilige Schrift volledig gericht is op Jezus Christus. Daarin ligt de diepe reden van haar waarde en haar kracht. Christus is het levende Woord van de Vader, het Woord van God dat mens is geworden. Heel de Schrift verkondigt zijn Persoon en zijn heilzame aanwezigheid, voor ieder van ons en voor heel de mensheid. Laten wij daarom ons hart en ons verstand openen om deze gave te ontvangen, naar het voorbeeld van Maria, Moeder van de Kerk.

Na enkele begroetingen sprak de paus verder:
Volgende woensdag begint de Veertigdagentijd[d:33]. Het is een tijd om onze kennis en liefde voor de Heer te verdiepen, om ons hart en ons leven te onderzoeken en onze blik opnieuw te richten op Jezus en zijn liefde voor ons. Mogen deze dagen van gebed, vasten en aalmoezen een bron van kracht zijn terwijl wij ons dagelijks inspannen om ons eigen kruis op te nemen en Christus te volgen. Over u en uw families roep ik de vreugde en vrede af van onze Heer Jezus Christus.

God zegene u!