Gedaanteverandering van de Heer

Veertig dagen voorafgaand aan het feest van de Kruisverheffing (14 september) viert de Kerk op 6 augustus de Gedaanteverandering van de Heer.

Bij zijn transfiguratie (gedaanteverandering) toonde Christus Jezus, de welbeminde, eniggeboren Zoon van de eeuwige Vader zijn heerlijkheid ten overstaan van de heilige apostelen Petrus, Jacobus en Johannes, met daarbij als getuigen Mozes en Alia als vertegenwoordigers van de Wet en de Profeten. Zo duidde Hij aan hoe ons nederig slavenbestaan dat Hij zelf had aangenomen, door de genade op glorievolle wijze wordt verlost. Het beeld van God, waarnaar de mens is geschapen, is ondanks de misvorming ervan in Adam, hersteld in Christus en het wordt verkondigd tot aan de uiteinden van de aarde.

Het wordt verhaald in de Evangeliën volgens Matteus (Mt. 17, 1-13), Marcus (Mc. 9, 2-8) en Lucas (Lc. 9, 28-36).

De gedaanteverandering wordt gezien als aankondiging van Jezus’ verrijzenis (Marcus 9, 10). Het feest werd aanvankelijk gevierd als kerkwijdingsfeest voor de drie basilica’s op de berg Tabor. In de Traditionele Latijnse Liturgie wordt dit Evangelie ook altijd gelezen op 2e Zondag van de Veertigdagentijd en op Quatertemperzaterdag in de Veertigdagentijd).

O.a. Paus Leo de Grote heeft een machtige preek over dit feest gehouden: Over de Transfiguratie of Gedaanteverandering des Heeren (Preek LI)
Ook Sint Thomas van Aquino behandelt in zijn “Derde Deel” van de Summa Theologiae de Gedaanteverandering in Kwestie 45
Zie voor Homilieën van o.a. diverse Pausen over dit feest het Thema “Liturgische Feesten” onder de naam van dit feest.