God lest de dorst in het hart van ieder mens

Geliefde broeders en zusters,

ik dank God voor de genade die mij geschonken is om hier, op dit Place de la Concorde, de eucharistie te vieren. Ja, hoe goed en aangenaam is het voor broeders en zusters om samen te zijn Vgl: Ps. 132, 1 [[b:Ps. 132, 1]], om de grootheid van God te verheerlijken. Moge mijn aanwezigheid onder u uw geloof versterken en u aanmoedigen om voortdurend het leven, de vrede en de liefde van onze geliefde Heer Jezus Christus uit te stralen en door te geven.

„Wie dorst heeft, kom naar mij toe en drink" (Joh. 7, 37) [b:Joh. 7, 37]. Broeders en zusters, onze dorstige gemeenschap snelt naar Christus, de bron van levend water; dit water dat de dorst lest en het leven doet bloeien, dit water van Gods liefde „uitgestort in onze harten door de Heilige Geest die ons is gegeven" (Rom. 5, 5) [b:Rom. 5, 5].

Het verlangen naar God woont in het diepst van ons hart, en wij roepen met de psalmist: „Mijn ziel dorst naar God, de levende God" (Ps 41, 3)! Het is de kreet van een nederige en gepassioneerde mens, wiens diepste en existentiële dorst steeds groter wordt. Maar het is Jezus Christus die, door zijn menswording, elke mens in zijn levensverhaal ontmoet en zich aan hem openbaart als de ware bron van levend water, die zijn dorst kan lessen. Het gaat niet zozeer om een materiële dorst, maar om een dorst naar zingeving, waarheid en vervulling die in ieders hart woont. Jezus beantwoordt dit diepe verlangen naar relatie, naar gemeenschap met God, in wie de volheid van het eeuwige leven schuilt.

In de eerste lezing zag de profeet Ezechiël het water uit de tempel stromen en zich over de woestijn verspreiden, waardoor alles werd gezuiverd en vruchtbaar gemaakt. Vgl: Ez. 47, 1-2.8-9.12 [[b:Ez. 47, 1-2.8-9.12]] Later zal de heilige Johannes het water uit de doorboorde zijde van Jezus zien stromen, waardoor de Geest wordt gegeven. Vgl: Joh. 19, 30-34 [[b:Joh. 19, 30-34]] Iedereen kan dan uit deze bron drinken om herboren te worden en de gave van de Geest te ontvangen, om kinderen van God te worden, nieuwe schepselen.

Broeders en zusters, we moeten vaststellen dat hier op aarde niets ons volledig kan vervullen. Wanneer we eindelijk denken dat onze zoektocht voltooid is en onze inspanningen beloond zijn, duikt de innerlijke leegte vaak weer op, nog dieper dan tevoren. Om die leegte te vullen, gaan we dan misschien op zoek naar nieuwe genoegens, willen we nieuwe dingen bezitten, doen we er alles aan om ons te 'vermaken', zodat we dat innerlijke onbehagen niet meer voelen!

De Liturgie van het Woord van vandaag nodigt ons uit om ons hart te doorgronden: wat is onze diepste dorst? Wat zoeken we werkelijk in het leven? We verlangen allemaal naar geluk, naar liefde, naar zelfvervulling. Maar uit welke bron proberen we onze dorst te lessen? Nemen we genoegen met materiële goederen, met onmiddellijke bevrediging, met al die kleine afgoden die ons gouden bergen beloven maar ons hart leeg achterlaten? Als gedoopten hebben we het levende water ontvangen waarover het Evangelie spreekt, maar hebben we Christus werkelijk persoonlijk ontmoet? De mens is in wezen een wezen van verlangen en alleen God kan de innerlijke leegte vullen. Ja, broeders en zusters, Jezus Christus, de Goede Herder, leidt ons, zoals de herder zijn schapen leidt, naar de bron van geluk en vrede. Hij kent ieder van ons bij naam. Niets ontgaat Hem van onze geheimen, onze bedoelingen, onze zwakheden. Hij doorziet de diepten van ons hart. Hij heeft Zijn leven voor ons gegeven en blijft dat geven door de sacramenten. Hij draagt de vermoeide of gewonde schapen op zijn schouders en brengt de verdwaalde schapen met tederheid terug. Jezus openbaart Gods onvoorwaardelijke liefde voor ons. Voor Hem is niemand van ons een nummer op een identiteitskaart, noch een registratienummer, maar een persoon, een uniek en onvervangbaar persoon.

Nu ik jullie hier bijeen zie, broeders en zusters, erfgenamen van een lange en prachtige heilige geschiedenis in Frankrijk, zeg ik jullie: drink op jullie beurt uit deze bron, namelijk het doorboorde Hart van Jezus. Ja, jullie hebben dorst naar God, naar leven, naar waarheid, naar eenheid, naar vrede, naar gemeenschap, naar geluk. Jullie verlangen ernaar een stralende horizon te herontdekken, een vernieuwde natie op te bouwen vanuit haar wortels die door het geloof worden gevoed. Houd dit geloof in Jezus Christus niet voor jezelf, maar laat het overvloeien om de mensen die je ontmoet te laven en te vervullen. Het is aan jullie om hoop te brengen waar ontmoediging en geestelijke dorheid heersen.

Door te aanvaarden om in waarheid te leven onder de blik van Jezus, zijn we authentiek en kunnen we helder naar ons leven kijken. Het is weliswaar kwetsbaar, kwetsbaar, voorbestemd om door de dood te gaan, maar het is ook prachtig, wonderbaarlijk, in staat om zich te vernieuwen in relaties en zich open te stellen voor ware liefde.

„Wie in Mij gelooft, (...) uit zijn hart zullen stromen van levend water vloeien" (Joh. 7, 38) [b:Joh. 7, 38]. Door te drinken uit de bron die het hart van Christus is, worden wij zelf, zoals Origenes schreef, bronnen, putten en rivieren voor anderen. vgl: Origenes van Alexandrië - Homiliae in Exechielem (0) - 12, 1, 2-3[[[1838|+0]]] De gelovige die daaruit drinkt, wordt door zijn existentiële band met Christus zelf ook een bron van leven en deelt datzelfde leven met zijn naaste.

Dierbare broeders en zusters, het levende water van de Heilige Geest is in overvloed uitgestort en blijft vruchten dragen in de Kerk door de missionarissen en getuigen in alle culturen en onder alle volkeren. Het bevrucht alles wat zich erdoor laat raken en veranderen om vrucht voort te brengen, namelijk de heiligheid van hen die de ware God aanbidden en hun broeders en zusters in liefde en vrijgevigheid dienen. In dit prachtige land, Frankrijk, hebben velen door de eeuwen heen gedronken van dit levende water en hun leven volledig gewijd aan het goede: de eerste martelaren zoals Blandine, Pothin en Irenaeus; de heilige stichters en stichtsters van religieuze ordes, de heilige bisschoppen zoals Martinus en Franciscus van Sales; mannen en vrouwen met een hart dat openstaat voor de noden van hun naasten, zoals Vincentius a Paulo, Frédéric Ozanam, Jeanne Jugan en zoveel anderen. Ook vandaag de dag zijn er in onze samenleving, onze parochies en onze verschillende activiteiten nog velen die zich blijven inzetten voor het leven, het gezin, de waarheid, de vrede, de broederschap en de gerechtigheid.

Vanuit deze prachtige stad Parijs bid ik vurig dat het levende water van de Heilige Geest zich over heel Frankrijk zal verspreiden. Ik denk aan jullie, dierbare gezinnen, die ondanks de vele moeilijkheden waarmee jullie dagelijks worden geconfronteerd, moedig volharden in jullie missie. Ik dank jullie uit de grond van mijn hart voor al het goede dat door jullie tot stand komt: moge Jezus altijd concreet onder jullie aanwezig zijn. Ik denk aan jullie, beste jongeren, jullie zijn de Kerk van vandaag. Wat is het mooi om jullie enthousiasme, jullie dynamiek, jullie inzet en de vreugde binnen de christelijke gemeenschappen te zien. Ik denk ook aan jullie, beste catechumenen en neofieten, die de weg van het geloof, de bekering en de christelijke inwijding inslaan. Mogen jullie aan anderen om jullie heen getuigen van de weg die jullie bewandelen en hen motiveren om op hun beurt vragen te stellen. Moge de gave van de Heilige Geest jullie tot levende getuigen maken, klaar om de beschaving van de liefde om jullie heen te verspreiden.

Broeders en zusters, laten we ons wenden tot de Moeder van God, Bron van het heil, zij die ons leven leidt naar haar Zoon, de Bron van alle genade. Door haar vrije en vol vertrouwen uitgesproken „ja" is zij de nederige en door God gewilde juwelendoos geworden waarin de liefde van de Vader mens is geworden om zich aan de wereld te schenken.

Laten wij haar vol vertrouwen aanroepen, opdat door haar voorspraak bronnen van levend water mogen opwellen in het hart van het Volk van God en overal in Frankrijk de kiemen van geloof, hoop en naastenliefde mogen doen bloeien.

Amen!