Homilia in Dormitionem B.M.V. II

Van dezelfde de tweede lof op de lof op de vererenswaardige inslaping van onze zeer roemrijke vrouwe , moeder van God en altijd maagd Maria

(En dat dit zo is, is Historia Euthymniaca, in de derde verhandeling, 40, zo met de volgende woorden geschreven: "In het bovenstaande is gezegd, dat Pulcheria zaliger bij Constantinopel veel kerken voor Christus gebouwd heeft, waarvan er een is die in Blachernes gebouwd is, aan het begin van de regering van Marcianus zaliger. Zij nu zochten, nadat daar de beroemde kerk van de meer dan prijzenswaardige en zeer heilige en altijd maagd Maria was gebouwd, overal haar heilig lichaam dat God ontvangen had. En na Juvenalis, de aartsbisschop van Jeruzalem en de bisschoppen uit Palestina, die toen in de hoofdstad verbleven i.v.m. een synode, die toen in Chalcedon gehouden werd ontboden te hebben, zeiden ze tot hen: "Wij horen dat in Jeruzalem de eerste en voornaamste basiliek is van de allerheiligste Moeder Gods en altijd maagd Maria en wel op het landgoed met de naam Gethsemane, waar haar lichaam, drager van het leven, in een grafheuvel gelegd is. Wij willen het lichaam hierheen brengen voor de bescherming van deze hoofdstad". Juvenalis nu sprak ten antwoord: "In de heilige en van Godswege geïnspireerde Schrift wordt niets gezegd wat er rond het sterven van de moeder Gods Maria gebeurd is. Uit de oude en zeer ware overlevering evenwel vernemen wij, dat op het tijdstip van haar roemrijke inslaping, toen alle heilige apostelen door de wereld trokken om de heidenen te redden, zij in een ogenblik tijds in de hoogte werden geheven en in Jeruzalem samenkwamen. En toen zij daar waren, kregen zij een visioen zoals de engelen dat krijgen en hoorden zij het goddelijk lofliederen zingen van de machtige krachten. En zo, met een goddelijke en hemelse luister, beval zij haar heilige ziel in de handen van God op een onuitsprekelijke wijze. Maar haar lichaam, dat God ontvangen had, werd met gezang van de engelen en de apostelen naar de grafheuvel bij Gethsemane gebracht en het werd bijgezet en begraven. Op deze plaats nu bleef gedurende drie dagen zonder ophouden een wacht van het koor der engelen.

Toen na drie dagen het zingen van de engelen ophield, openden de apostelen, die aanwezig waren, het graf, omdat een van hen afwezig geweest was en na de derde dag gekomen was en het lichaam, dat God ontvangen had, wilde vereren, en zij konden het lofwaardige lichaam op geen enkele manier vinden. Toen zij alleen de begrafenisgewaden gevonden hadden en vervuld waren met gene onuitsprekelijke geur van zoetheid, sloten zij het graf. En ontdaan overeenkomstig het wonder van het mysterie konden zij alleen dit overwegen, dat Hij, die in zijn wezen vlees wilde worden en mens uit haar en geboren worden naar het vlees, God het Woord en de Heer van de verhevenheid, zowel ook na de geboorte haar maagdelijkheid ongerept wilde bewaren, als na haar verscheiden van hier haar reine en onbevlekte lichaam met onvergankelijkheid en overbrenging eren, zelfs voor de algemene en universele herrijzenis.

Nu waren toen met de apostelen de zeer heilige Timotheus, apostel en eerste bisschop van de Efeziërs, en Dionysius de Areopagiet aanwezig, zoals dezelfde grote Dionysius getuigt, omdat hijzelf ook toen aanwezig was, in de verhandelingen, die hij aan de eerder genoemde apostel Timotheus schreef, over de zalige Hierotheus, terwijl hij als volgt sprak:

Want ook bij onze hoge door God aangenomen priesters, toen ook wij, zoals je weet, en hijzelf en velen van onze heilige broeders bijeengekomen waren om het levengevend lichaam, dat God ontvangen had, te zien. Aanwezig nu was ook Jakobus, de broeder van God, en Petrus, het buitengewone en grootste hoogtepunt van de Godssprekers. Toen besloot men dat alle hogepriesters na het schouwen een lofzang zouden zingen, voor zover eenieder hiertoe in staat was, op de goedheid van de geweldige kracht van de levendmakende zwakheid. Hij stak, zoals je weet, boven alle andere heilige leraren na de Godssprekers uit, omdat hij geheel uit zichzelf trad en gemeenschap had met datgene wat verheerlijkt werd en (zo) werd hij ook door allen, die hem hoorden, zagen, kenden en niet kenden, voor iemand die door God is aangenomen en een goddelijke hymnnen zanger is aangezien. En wat denk je dat ik jou zeg over datgene, wat daar theologisch gezegd is? Inderdaad, als ik me niet vergis, weet ik dat ik dikwijls van jou enkele gedeelten van de goddelijke hymnen gehoord heb."

En toen de monarchen dit gehoord hadden, vroegen zij dezelfde aartsbisschop Juvenalis om het heilige kistje met de gewaden, die erin waren, van de roemrijke en zeer heilige moeder Gods Maria, zorgvuldig verzegel naar hen te brengen. Toen dit gebracht was, zetten zij het bij de Blachernes in het heiligdom van de heilige moeder Gods dat nog afgewerkt moest worden.")