Boodschap aan de armen, de zieken en allen die lijden

Voorgelezen door kardinaal P. Meouchi, geassisteerd door de kardinalen S. Wyszynski en P. Doi, in tegenwoordigheid van de heer Gaetano Ponticello van het Werk van Don Guanella met de heer Primo Rieti verzorgd door de Kleine Zusters der Armen en de blinde Dr. Francesco Politi met zijn hond.

Voor u allen, zwaar beproefde broeders die bezocht wordt door het lijden in zijn talloze aspecten, heeft het Concilie een geheel bijzondere boodschap. Het voelt uw smekende ogen op zich gevestigd, ogen brandend van koorts of mat van vermoeidheid, vragende blikken die vergeefs naar het waarom van het menselijk lijden zoeken en die zich angstig afvragen wanneer en waarvandaan de verlichting zal komen

Zeer beminde broeders, wij voelen diep in ons hart van vader en herder uw zuchten en klachten weerklinken. En onze smart neemt toe bij de gedachte dat wij niet in staat zijn om u de gezondheid van het lichaam weer te geven noch de vermindering van uw fysieke pijnen waarvoor dokters, verpleegsters en al degenen die zich aan de zieken wijden hun uiterste best doen om ze te verzachten.

Maar wij hebben u iets sterkers en kostbaarders te geven: de enige waarheid die in staat is om een antwoord te geven op het mysterie van het lijden en u een verlichting zonder illusies te schenken: het geloof in en de vereniging met de Man van smarten, Christus, Zoon van God, voor onze zonden en voor ons heil op het kruis geslagen.

Christus heeft het lijden niet weggenomen; Hij heeft er ons zelfs niet geheel het mysterie van willen onthullen: Hij heeft het op zich genomen, en dat is voor ons voldoende om er de gehele waarde van te begrijpen.

O gij allen op wie de last van het kruis zwaarder drukt, gij armen en eenzamen, gij die weent, gij die vervolgd wordt om de gerechtigheid, gij over wie men zwijgt, gij de stille lijders, hebt weer moed: gij zijt de uitverkorenen van het rijk van God, het rijk van de hoop, van het geluk en van het leven: gij zijt de broeders van de lijdende Christus en, als gij wilt, kunt gij met Hem de wereld redden!

Dit is de christelijke leer van het lijden, de enige die de vrede schenkt. Weet dat gij niet alleen zijt, niet gescheiden, niet verlaten, niet nutteloos: gij zijt de geroepenen van Christus, zijn levend en doorschijnend beeld. In zijn naam groet het Concilie[d:4] u met liefde, het bedankt u, het verzekert u van de vriendschap en de hulp van de Kerk en zegent u.