• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Het probleem van de Openbaring was nog méér conflictueus. Hier ging het om de relatie tussen Schrift en Openbaring en het waren vooral de exegeten die geïnteresseerd waren in een grotere vrijheid. Zij voelden zich ietwat – laten we zeggen – in een ondergeschikte situatie ten aanzien van de protestanten die bezig waren de grote ontdekkingen aan het doen, terwijl de katholieken zich een beetje ‘gehandicapt’ voelen in de noodzaak om zich te onderwerpen aan het Leergezag. Hier stond dus een heel concrete strijd op het spel: welke vrijheid bezitten de exegeten? Hoe leest men op goede wijze de Schrift? Wat wil zeggen ‘Overlevering’? Het was een strijd met vele dimensies, een strijd die ik nu niet kan uiteenzetten maar belangrijk is dat de Schrift zeker en vast het Woord van God is en dat de Kerk onder de Schrift staat, gehoorzaamt aan het Woord van God en niet boven de Schrift staat. En nochtans is de Schrift de Schrift enkel en alleen omdat er de levende Kerk is, het levende subject van de Schrift. Zonder het levende subject van de Kerk is de Schrift enkel een boek en levert de Schrift verschillende interpretaties maar niet de uiteindelijke helderheid.

Zoals ik zei was hier de strijd moeilijk. Een tussenkomst van Paus Paulus VI was hierin beslissend. Deze interventie toont helemaal de delicate natuur van de Paus, zijn verantwoordelijkheid voor het verloop van het Concilie, maar ook zijn groot respect voor het Concilie. Er was het idee ontstaan dat de Schrift compleet is, dat men er alles in kan vinden. Men heeft dus geen nood aan de Overlevering en daarom heeft het Leergezag hierin niets te zeggen. Welnu, de Paus heeft aan Concilie veertien formuleringen, denk ik, gegeven van een zin, in te voegen in de tekst over de Openbaring en hij gaf aan ons, aan de Vaders, de vrijheid om één van deze veertien formuleringen te kiezen. Maar hij zei: ‘Één ervan moeten jullie kiezen om de tekst volledig te maken’. Ik herinner mij ongeveer de formule “non omnis certitudo de veritatibus fidei potest sumi ex Sacra Scriptura”, met andere woorden, de zekerheid vanwege de Kerk over het geloof wordt niet enkel vanuit een geïsoleerd boek geboren, maar heeft nood aan het verlichte subject Kerk, gedragen door de Heilige Geest. Alleen op die manier spreekt dan de Schrift en bezit zij geheel haar gezag. Deze zin die wij hebben gekozen in de doctrinele commissie, één van de veertien formules, is beslissend, zou ik zeggen, om aan te tonen dat de Kerk onmisbaar en noodzakelijk is en om zo te begrijpen wat wil zeggen ‘Overlevering’, het levende Lichaam waarin vanaf het begin dit Woord leeft en waarvan het Woord zijn licht verkrijgt en waarin het geboren is. Het feit van de canon is reeds een kerkelijk feit: dat deze geschriften de Schrift uitmaken is het resultaat van een verlichting door de Kerk, die in zichzelf deze canon van de Schrift gevonden heeft. Het heeft deze canon gevonden, niet geschapen en door altijd en enkel in deze ‘communio’ met de levende Kerk te zijn kan men de Schrift als Woord van God, als Woord dat ons leidt in het leven en in de dood, verstaan en lezen.

Dit was, zoals ik zei, een tamelijk moeilijke strijd maar dankzij de Paus en dankzij, laten wij zeggen, het licht van de Heilige Geest die aanwezig was op het Concilie, is er 2e Vaticaans Concilie - Constitutie
Dei Verbum
Over de Goddelijke openbaring
(18 november 1965)
gekomen dat één van de mooiste en ook vernieuwende documenten is van geheel het Concilie, een document dat ook nu nog méér moet bestudeerd worden. Ook vandaag immers neigt de exegese ertoe de Schrift buiten de Kerk te lezen, buiten het geloof, enkel in de zogenaamde geest van de historisch-kritische methode. Dit is een belangrijke methode maar nooit zo belangrijk dat zij in staat is met een laatste zekerheid oplossingen te bieden. Enkel indien wij geloven dat dit geen menselijke woorden zijn maar woorden van God en enkel indien men het levende subject beleeft als datgene tot wie God gesproken heeft en spreekt, kunnen wij de Heilige Schrift goed interpreteren. En zoals ik gezegd heb in het voorwoord van mijn boek over Jezus Vgl. Paus Benedictus XVI, Boek, Deel I, Jezus van Nazareth - Het leven van Jezus - tussen Zijn doop in de Jordaan en de Gedaanteverandering (13 apr 2007) is er hier nog veel te doen om te komen tot een lezing die werkelijk in de geest van het Concilie plaatsvindt. Op dit gebied is de toepassing van het Concilie nog niet voltooid, er is nog werk aan de winkel.

Document

Naam: HET TWEEDE VATICAANS CONCILIE - HERINNERINGEN EN HOOP VAN EEN OOGGETUIGE
In een vrije rede, zonder voorbereide tekst - Ontmoeting met priesters van het Bisdom Rome - Aula Paulus VI
Soort: Paus Benedictus XVI - Toespraak
Auteur: Paus Benedictus XVI
Datum: 14 februari 2013
Copyrights: © 2013, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk
Vert. vanuit het Italiaans: dr. Jörgen Vijgen; alineaverdeling en -nummering: redactie
Bewerkt: 7 november 2019

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam