• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Tussen deze beide categorieën, die door een verkeerde opvatting omtrent de mens en het leven zich onttrokken hebben aan de beslissende en heilzame invloed van de mensgeworden God, staat nog de grote groep van hen, die zich niet trots voelen door de uiterlijke schittering van de tegenwoordige mensheid, maar die evenmin verlangen, zich binnen zich zelf terug te trekken om alleen te leven van wat de geest kan schenken. Dat zijn zij, die verklaren, tevreden te zijn met een leven van het ene ogenblik in het andere, die geen ander interesse en geen ander verlangen hebben dan in zekerheid zo ruim mogelijk te kunnen beschikken over de uitwendige goederen, zonder in het volgend ogenblik een verlaging van hun levensstandaard te moeten vrezen. Noch de grootheid van God, noch de waardigheid van de mens, beide op zo wonderbare en zichtbare wijze in het Kerstgeheim verheerlijkt, maken indruk op deze arme geesten, die ongevoelig zijn geworden en niet meer in staat zijn om zin te geven aan hun leven.

De moderne mens, die de aanwezigheid van de mensgeworden God niet kent of haar verwerpt, heeft een wereld opgebouwd, waarin het wonderbare is vermengd met ellende, een wereld zonder samenhang, als een weg, die doodloopt, of als een huis, dat van alles voorzien is, maar geen dak heeft en aan zijn bewoners niet de verlangde beschutting kan bieden. Inderdaad, ondanks de enorme ontwikkeling van de uiterlijke vooruitgang en ondanks het feit, dat het stoffelijk levensonderhoud verzekerd is aan alle klassen van het volk, bekruipt toch sommige volkeren een steeds groter wordend gevoel van een moeilijk definieerbare onbehaaglijkheid, een angstig afwachten van iets, dat gebeuren gaat. Opnieuw denken wij hier aan de verwachting van de eenvoudige herders van Bethlehems velden, die toch door hun ontvankelijkheid en bereidheid de trotse mensen van de twintigste eeuw kunnen leren, waar men het ontbrekende moet zoeken: ,,Komt, laat ons naar Bethlehem gaan", zo zeggen zij, "om te zien wat er is geschied en wat de Heer ons heeft bekend gemaakt". (Lc. 2, 15) Deze gebeurtenis, die reeds 2000 jaar oud is in de geschiedenis, maar die met haar waarheid en invloed opnieuw haar plaats moet innemen in de gewetens, is de komst van God in Zijn huis en in Zijn bezit.Vgl. Joh. 1, 11 Nu kan de mensheid niet straffeloos de komst en het verblijf van God op aarde verachten en vergeten, want deze zijn in het heilsplan van de voorzienigheid van wezenlijk belang voor de vestiging van de orde en de harmonie zowel tussen de mens en zijn bezittingen als tussen dit alles en God. De Apostel Paulus heeft het geheel van deze orde beschreven in een wonderbare samenvatting: "Alles is het uwe, maar gij zijt van Christus en Christus is van God." (1 Kor. 3, 22-23) Wie in deze onwrikbare orde God en Christus zou willen schrappen om uit de woorden van de Apostel alleen het recht van de mens op de dingen van de wereld te behouden, zou een wezenlijke breuk veroorzaken in het plan van de Schepper. De R Paulus zou zelf onmiddellijk geantwoord hebben met de vermaning: "Niemand roeme op de mensen." (1 Kor. 3, 21) Iedereen ziet, hoe actueel deze vermaning is voor de mensen van onze tijd, zo trots op hun uitvinders en ontdekkers, die niet meer zo dikwijls als vroeger het harde lot van een isolement behoeven te verduren, maar integendeel de verbeelding van de massa's trekken en zelfs de nauwlettende aandacht van de staatslieden op zich vestigen. Maar er is een groot verschil tussen: hun de verschuldigde eer geven of van hen en hun ontdekkingen de oplossing verwachten van het fundamentele levensprobleem. Men moet dus de rijkdom en de werken, de ontwerpen en de uitvindingen (roem en kwelling van de moderne tijd) beschouwen met betrekking tot de mens, beeld van God. 

Als bijgevolg de zgn. vooruitgang niet in overeenstemming is met de goddelijke wetten omtrent de wereldordening, dan is hij geen goed en geen vooruitgang, maar dan is hij de weg naar de ondergang. Noch de geperfectionneerde organisatiekunst noch de vervolmaakte berekeningsmethoden, die de innerlijke vastheid van de mens niet kunnen scheppen en nog minder deze kunnen vervangen, zijn in staat ons te vrijwaren voor het onafwendbare einde. 

Document

Naam: COL CUORE
Kerst 1955
Soort: Paus Pius XII - Toespraak
Auteur: Paus Pius XII
Datum: 24 december 1955
Copyrights: © 1958, Ecclesia Docens 0778, Uitg. Gooi & Sticht, Hilversum
Vert.: Dr. M. Mulders C.ss.R., Dr. J. Kahmann C.ss.R., Dr. Chr. Oomen C.ss.R.; tussentitels: redactie Ecclesia Docens
Bewerkt: 2 februari 2021

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2022, Stg. InterKerk, Schiedam