Kerstboodschap 1999 voorafgaand aan de zegen "Urbi et Orbi"

"Een kind wordt ons geboren, een zoon wordt ons gegeven" (Jes. 9, 5)[b:Jes. 9, 5]. Vandaag klinkt de "goede boodschap" in de kerk en in de wereld. Het klinkt door in de woorden van de profeet Jesaja, ook wel genoemd de "evangelist" van het Oude Testament, die spreekt over het mysterie van de verlossing alsof hij de gebeurtenissen van zeven eeuwen later zag. Woorden, geïnspireerd door God, verrassende woorden door de geschiedenis heen, en ook vandaag op de drempel van het jaar 2000, weerklinkend over heel de aarde, uitroepend het grote mysterie van de Menswording.

"Een kind wordt ons geboren". Deze profetische woorden zijn tot vervulling gekomen in het verhaal van de evangelist Lucas, die de "gebeurtenis" beschrijft, vervuld van verwondering en hoop. In die nacht in Betlehem, beviel Maria van een kind, die zij Jezus noemde. Er was geen plaats in de herberg; daarom beviel zij van haar zoon in een stal en legde hem in een kribbe. De evangelist Johannes verwoordt het "mysterie" van deze gebeurtenis in het begin van zijn evangelie. Het Kind geboren in de stal is de eeuwige Zoon van God. "In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Alles is door Hem geworden en zonder Hem is niets geworden van wat geworden is" (Joh. 1, 1-3)[b:Joh. 1, 1-3]. Het eeuwige Woord, Gods Zoon, nam de menselijke natuur aan. God de Vader "heeft de wereld zozeer liefgehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven" (Joh. 3, 16)[b:Joh. 3, 16]. Wanneer de profeet Jesaja zegt: "een kind wordt ons geboren", openbaart hij, in al zijn volheid, het mysterie van Kerstmis: de eeuwige voortbrenging van het Woord van de Vader, Zijn geboorte in de tijd door de werking van de Heilige Geest.

Het mysterie wordt groter wanneer de evangelist Johannes schrijft: "Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond" (Joh. 1, 14)[b:Joh. 1, 14]; en hij eraan toevoegt: "aan allen die Hem aanvaarden, aan hen die in Zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden" [b:Joh. 1, 12). De cirkel van het mysterie verwijdt zich: de geboorte van Gods Zoon is de ultieme gift, de grootste genade voor het menselijk welzijn, dat de mens zich kan voorstellen. Als we de geboorte van Christus met Kerstmis vieren, beleven we, tegelijk met deze gebeurtenis, het "mysterie van de goddelijke menswording" in het werk van Christus die in de wereld komt. Daarom worden Kerstnacht en Kerstdag als heilig beschouwd door degenen die de waarheid zoeken. Wij Christenen belijden deze dagen als "heilig", omdat wij hierin het onmiskenbare stempel herkennen van Degene die heilig is, vol barmhartigheid en goedheid.

Dit jaar is er nog een reden wat deze dag van genade heiligt: het is het begin van het Grote Jubileum. Gisterenavond voor de heilige Mis heb ik de Heilige Deur van de Sint Pieterbasiliek geopend. Een symbolische daad, waarmee het Jubeljaar geopend werd, een gebaar wat benadrukt met eenvoudige welsprekendheid iets wat al bestaat in het mysterie van Kerstmis: Jezus, geboren uit Maria in de armoede van Betlehem, Hij, de eeuwige Zoon, gegeven door de Vader, is, voor ons en voor iedereen, de Deur! De Deur van onze verlossing, de Deur van leven, de Deur van vrede! Dit is de boodschap van Kerstmis en de afkondiging van het Grote Jubeljaar.

We wenden onze blik op U, o Christus, Deur van onze verlossing, wanneer we U danken voor al het goede van de afgelopen jaren, eeuwen en millennia. We moeten echter bekennen dat de mensheid de waarheid soms ergens anders zocht, valse zekerheden verzon en bedrieglijke ideologieën najaagde. Soms hebben de mensen geweigerd om hun medemens van een ander geloof of ras te respecteren en lief te hebben; zij hebben fundamentele rechten van individuen of naties ontkend. Maar U houdt niet op de glans van de waarheid, die redding geeft, iedereen aan te bieden. We kijken naar U, o Christus, Deur van het leven, en we danken U voor de wonderen waarmee U elke generatie hebt verrijkt. In tijden dat de wereld het leven respecteert noch liefheeft. Maar U houdt nooit op het leven lief te hebben; inderdaad, in het mysterie van Kerstmis, komt U het menselijk verstand verlichten, zodat de wetgevende macht en de politieke leiders, mannen en vrouwen van goede wil, zich willen verbinden het menselijk leven als een kostbare gift te verwelkomen. U komt ons het Evangelie van het Leven geven. We heffen onze ogen naar U, o Christus, Deur van de vrede, als pelgrim onderweg, bezoeken we alle plaatsen van verdriet en oorlog, de overblijfselen van de overwinningen van brute conflicten en afgrijselijke slachtpartijen. U, Vredevorst, nodigt ons uit het zinloze gebruik van het leger uit te bannen, alsook de toevlucht tot geweld en haat, wat tot de ondergang leidt van het individu, de mensheid en de wereld.

"Een Zoon wordt ons gegeven". U, Vader, heeft Uw Zoon aan ons gegeven. En U geeft Hem ons weer vandaag, aan het begin van het nieuwe millennium. Voor ons is Hij de Deur. Door Hem gaan we een nieuwe dimensie in en bereiken we de volheid van de bestemming van de verlossing die U voor ons allen hebt bereid. Juist om deze reden, Vader, gaf U ons Uw Zoon, opdat de mensheid zou weten wat U ons wilt geven in eeuwigheid, zodat de mens de kracht heeft het mysterieuze plan van liefde te vervullen. Christus, Zoon van de Maagd gebleven Moeder Maria, licht en hoop voor degenen die U zoeken, zelfs wanneer zij U niet kennen, en degenen die U reeds kennen aansporen U steeds meer zoeken. Christus, U bent de Deur! Door U, in de macht van de Heilige Geest, wensen wij het derde millennium in te gaan.

U, o Christus, bent Dezelfde, gisteren, vandaag en altijd (Hebr. 13, 8)[b:Hebr. 13, 8]

Na de mededeling van de kardinaal-diaken over de te ontvangen aflaat volgt de zegen Urbi et Orbi[d:22] door de Paus.